Sakrament Bierzmowania
Sakrament Bierzmowania:
Bierzmowanie jest sakramentem, przez który już wcześniej ochrzczeni otrzymują przez namaszczenie czoła i włożenie nań ręki szafarza dar samego Ducha Świętego, a przez namaszczenie charakterem doskonalej łączą się z Kościołem i mocniej są zobowiązani jako prawdziwi świadkowie Chrystusa do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem. Bierzmowanie podobnie jak chrzest wyciska w duszy chrześcijanina duchowe znamię, czyli niezatarty charakter. Dlatego ten sakrament można przyjąć tylko raz w życiu. Sakrament bierzmowania może i powinien przyjąć każdy ochrzczony. Aby godnie przyjąć sakrament, należy być w stanie łaski uświęcającej, odpowiednio przygotowanym i zdolnym do świadomego odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych. Istotnym obrzędem bierzmowania jest namaszczenie krzyżmem świętym czoła ochrzczonego wraz z włożeniem ręki przez szafarza (biskupa) i słowami: „PRZYJMIJ ZNAMIĘ DARU DUCHA ŚWIĘTEGO”. Zaniedbanie przyjęcia tego sakramentu jest wielką stratą, utratą rozwoju do pełni, jaką zamierzył dla nas Bóg.
Świadkowie:
Podobnie jak przy chrzcie, tak i przy bierzmowaniu przyjmującemu sakrament powinien towarzyszyć świadek. Jego powinnością jest troszczyć się, aby bierzmowany postępował jak prawdziwy uczeń Chrystusa i wiernie wypełnił zobowiązania, wynikające z tego sakramentu.
Świadkiem bierzmowania może być ten kto:
-jest ojcem lub matką bierzmowanego
– jest rodzicem chrzestnym lub kimś bliskim
– jest wyznaczony przez przyjmującego bierzmowanie lub jego rodziców, a w razie ich braku przez proboszcza lub szafarza bierzmowania; jest do tego odpowiedni i ma intencje pełnienia tego zadania,
– jest katolikiem bierzmowanym i przyjmuje Eucharystię oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiednie do podejmowanej funkcji,
– jest wolny od jakiejkolwiek koniecznej kary, wymierzonej lub zdeklarowanej,
Kiedy można przyjąć sakrament bierzmowanie?
Aby przyjąć sakrament bierzmowania należy:
– uczestniczyć w przygotowaniu do sakramentu bierzmowania
– na lekcjach katechezy zdać egzamin z wiedzy religijnej
– złożyć na ręce proboszcza prośbę skierowaną do Ks. Biskupa o udzielenie bierzmowania.
– dostarczyć świadectwo chrztu (jeżeli chrzest miał miejsce w innej parafii niż parafia bierzmowania)
– kandydaci starsi niż 3 klasa gimnazjum powinni przedstawić proboszczowi opinię i zaświadczenie z uczestnictwa w katechezie wystawione przez katechetę (jeżeli kandydat jest w wieku szkolnym)
- kandydaci starsi niż 3 klasa gimnazjum a chcący przystąpić do bierzmowania powinni zgłosić się do proboszcza zaraz na początku roku szkolnego w którym będzie bierzmowanie.
- Kandydaci dorośli przyjmują sakrament bierzmowania po wcześniejszym przygotowaniu w wyznaczonych terminach przez Kurię Diecezjalną.
Informacja dotycząca dokumentów
wymaganych od dorosłych kandydatów do sakramentu bierzmowania
udzielanego w Katedrze siedleckiej
1. Kandydaci do bierzmowaniapowinni dostarczyć wymaganedokumenty:
-
opatrzone datą,
-
pieczęcią parafialną,
-
podpisem osoby, która je wydała.
2. Te koniecznedokumenty to:
-
Zaświadczenie z kancelarii parafialnej o przygotowaniu do sakramentu bierzmowania;
-
Świadectwo chrztu świętego lub potwierdzenie faktu chrztu;
-
Wypełniony druk „Sakrament bierzmowania” zawierający m.in. podstawowe dane o kandydacie do sakramentu bierzmowania oraz imię i nazwisko jego świadka.
3. Osoby pragnące przyjąćsakrament bierzmowania zgłaszają się z tymi dokumentami
-
o godz. 9.00
-
do sekretariatu Wydziału Nauczania
-
w dniu udzielania tego sakramentu dorosłym w Katedrze siedleckiej.
Przygotowanie dorosłych kandydatów do bierzmowania
(kilka podstawowych zasad)
1. Sakramenty chrztu, bierzmowania i Najświętszej Eucharystii tak łączą się ze sobą, że są wymagane do pełnego wtajemniczenia chrześcijańskiego (KPK kan.842§2).
2. Przyjmujący sakrament bierzmowania powinien być ochrzczony i znajdować się w stanie łaski (OB 12. Por. KPK kan.889).
3. Duszpasterze, a zwłaszcza proboszczowie, oraz inni wierni mają obowiązek troszczyć się, aby ci, którzy proszą o bierzmowanie, byli do jego przyjęcia właściwie przygotowani (KPK kan.843§2; kan.890).
4. Przygotowanie dorosłych chrześcijan do przyjęcia sakramentu bierzmowania, powinno mieć charakter katechumenalny (OB 3, 12. Por. KPK kan.851, 865).
5. To katechumenalne przygotowanie dokonuje się przez odpowiednią ewangelizację i katechezę, przez rozważanie bogactwa misterium paschalnego i pogłębianie własnego nawrócenia, przez odpowiednie obrzędy liturgiczne oraz przez świadectwo życia i wyznawanie wiary (ChWD 19. Por. OB 12; KPK kan.843§2; ChWD 4).
6. Istnieją cztery okresy drogi katechumenalnej:
a. ewangelizacja i okres „prekatechumenatu” (w tym czasie Kościół otwarcie i wytrwale głosi prawdę o Bogu żywym i o Jezusie Chrystusie, posłanym dla zbawienia wszystkich, aby słuchający pod wpływem Ducha Świętego, uwierzyli, dobrowolnie nawrócili się do Pana i szczerze do Niego przylgnęli);
b. przyjęcie do katechumenatu i okres „katechumenatu” (kandydaci otrzymują duchową formację oraz zdobywają wprawę w przestrzeganiu zasad chrześcijańskiej karności);
c. wybranie kandydata do przyjęcia sakramentów inicjacyjnych i okres „oczyszczenia oraz oświecenia” (celem jest „oczyszczenie” serca i myśli przez badanie sumienia i pokutę oraz „oświecenie” przez głębsze poznawanie Chrystusa Zbawiciela; dokonuje się to przez sprawowanie różnych obrzędów, zwłaszcza przez skrutynia i obrzędy przekazywania katechumenom najstarszych dokumentów wiary i modlitwy);
d. sprawowanie sakramentów inicjacyjnych i okres „mistagogii” (mający na celu pogłębienie życia sakramentalnego i życia we wspólnocie). (ChWD 6-8, 19, 25)
Powyższe zasady drogi katechumenalnej należy odpowiednio dostosować do tych chrześcijan, którzy zostali ochrzczeni w dzieciństwie, a dopiero w wieku dojrzałym przystępują do bierzmowania (OB 3, 12).
7. Przygotowanie dorosłych kandydatów do bierzmowania powinno trwać przynajmniej dwa do trzech miesięcy, powinno składać się z około sześciu katechez oraz indywidualnej rozmowy duszpasterskiej i należy je związać z rokiem liturgicznym (Instrukcja nr 14).
8. Jeśli osoba przygotowująca się jednocześnie do zawarcia sakramentu małżeństwa i przyjęcia sakramentu bierzmowania nie będzie mogła spełnić warunków do owocnego przyjęcia bierzmowania, wówczas biskup osądzi, czy nie byłoby lepiej odłożyć bierzmowania na czas po zawarciu małżeństwa (OB 12).